غار هامپوئیل
اسامی دیگر غار : غار کبوتر
نوع غار : تالاری ، چاهی
موقعیت غار : استان آذربایجان غربی ، شهرستان مراغه ، روستای تازه کند سفلی
چگونگی دسترسی به غار : مراغه ، 15 کیلومتری جنوب شرقی مراغه روستای تازه کند سفلی ، از روستا تا محل غار جاده ی خاکی قابل تردد برای سواری وجود دارد و در طول مسیر تابلو هایی مسیر غار را مشخص می کنند تا جایی که به یک دوراهی می رسیم و مسیری از سمت راست جاده به کف رودخانه منحرف می شود، اینجا محل پارک ماشین است و دهانه ی غار در کوه سمت راست واقع شده است که از پایین قابل روئیت نمی باشد ولی مسیر تا دهانه ی غار پاکوب است که با یک ربع کوه پیمایی می توان به آن رسید
تجهیزات مورد نیاز جهت بازدید : هدلامپ ، کلاه ایمنی ، زانوبند پد دار ، در صورت مسلط بودن به مسیرهای داخل غار و دست به سنگ خوب حداقل دو حلقه طناب 15 و 25 متری در غیر این صورت به طناب های بیشتر و بلند تری نیازمند است مانند سه حلقه طناب 40 متری ، حداقل دو طول تسمه ی بلند به منظور برقراری کارگاه طبیعی ، دو عدد اسلینگ کوتاه ، چند عدد کارابین ، آب آشامیدنی ، چند عدد صفحه رول و پیچ هشت در صورت موجود بودن (همراه داشتن صفحه رول ضروری نیست ولی به علت رول کوبی شدن پاره ای از نقاط مسیر و جمع شدن صفحه رول های آنها، با به همراه داشتن صفحه رول می توان کارگاه مصنوعی را جایگزین کارگاه طبیعی کرد) ، نخ به منظور نخ کشی داخل غار
مدت لازم جهت بازدید از درون غار : 10 ساعت
درجه ی سختی : متوسط ، در صورت نداشتن راهنما محتاج به نخ کشی ، دانستن تکنیک های فرود و صعود.
وقت مناسب جهت بازدید : طول سال
هوای درون غار : گرم
ویژگی های غار هامپوئیل : این غار به عنوان بزرگ ترین غار خاکستری ایران حاوی چاه ها، تالار ها و راه های فرعی فراوانی است که هر کدام تکمله ای بر زیبایی های این غارند و مجال بیشتری به پرواز خیال میدهند و در این مصاف است که حیرت جولانگاه مناسب خویش را می یابد. از دهانه ی غار که وارد می شویم پا به درون تالار خاکستر که اولین تالار غار است می گذاریم، از سمت راستمان به صورت پا مورغی وارد تالار دوم غار که معروف است به تالار چاه ها می شویم، در همین حال سمت راست دهلیز باریکی که راه به بیرون غار دارد و از آن به راه مخفی و یا هواکش غار یاد می شود دیده می شود. علت نامگذاری تالار چاه ها بدین نام وجود چهار چاه در این تالار است، که همه در نهایت امر به یکجا ختم شده و ادامه ی مسیر از آنها می گذرد. وقتی وارد تالار چاه ها می شویم چاه های شماره ی یک، دو و سه در کنار یکدیگر قرار گرفته و چاه شماره ی چهار در سالنی در کنار چاه شماره ی یک واقع شده است. ارتفاع این چاه ها بدین قرار است: چاه یک 15 متر ، چاه دو 37 متر ، چاه سه 15 متر ، چاه چهار 23 متر. چاه چهار به چاه یک می رسد، چاه یک از مسیری سینه خیز رو و دست به سنگ به چاه سه منتهی می شود و چاه دو به چاه سه بر می خورد. پس بدین صورت همه ی چاه ها در نهایت به محلی که چاه سه بدان منتهی می شود منتهی می گردند بنابر این؛ بهترین مسیر و مسیر اصلی، همان چاه سه است که پلاکی فلزی، منقوش به شماره ی سه در بالای آن نصب شده است. در خود تالار چاه ها چند تالار فرعی موجود است که دسترسی به آنها بدین نحو است: 1.بر سرچاه دو به سمت چپ تراورس محتاج به حمایتی را انجام داده تا به سوی دیگر چاه برسیم. برای کارگاه حمایت می توان از شکاف های موجود در سقف غار مدد گرفت. با بالاروی از مسیر سمت راست به یک دو راهی می رسیم، سمت چپ به سقف غار می رود و سمت راست مسیر تالار معبد است که یکی از نقاط زیبا و غنی غار است. در ادامه ی حرکت باز به دو راهی برخورد می کنیم که سمت راست به سر چاه یک می رسد و سمت چپ به تالار معبد. 2.در بالای چاه چهار، سوراخ مانندی است که به تالار دیگری باز می شود. پس از فرود در چاه سه دو راه در پیش روی ماست، سمت چپ به تالاری کوچک رسیده و با 35 متر مسیر سینه خیزرو وارد تالاری بزرگ شده و به اتمام می رسد، سمت راست که مسیر اصلی غار است از میان سنگ ها و از مسیری شیب دار به سمت پایین رفته تا به تالار آینه منتهی گردد، وجه تسمیه ی این تالار بدین نام وجود دو آینه در ورودی این تالار بوده است. در این تالار سه مسیر در پیش روی ماست، سمت چپ مسیر پیست اسکی است که به چاه خفاش می رسد، روبه رو به چاه داوود و سمت چپ به وسط چاه داوود برخورده که با 25 متر طناب و برقراری یک کارگاه طبیعی به وسیله ی سنگ واقع در بالای چاه فرود ساده تری را از این چاه ریزشی انجام می دهیم. پس از فرود با رسیدن بر سر حوض داوود که مقدار آب آن در فصول مختلف سال متغیر است می توان گفت به پایان غار رسیده ایم. در تالار آینه هنگام پیمودن مسیر روبه رو، به تالاری بر می خوریم که سمت راست بر سر چاه داوود می رود و سمت چپ از میان سنگی بزرگ سر از تالار دیگری در می آورد که سمت چپ این تالار چاه خفاش و آبشار رنگی واقع شده است، چند متر جلوتر حوض کوثر است و اندکی پیش تر ورودی تنگ تالار کوچکی مملو از استلاگمیت و در مسیر روبه رو با حرکت در شیبی به سمت پایین به محل پیدا شدن فسیل در غار می رسیم.
نحوه ی انجام برنامه : در سفر به مراغه پس از صعود به سبلان نوبت به غار هامپوئیل رسید که با مهمان نوازی گرم و راه نمایی خوب بهنام پاک نیا در همراهی دوستانه ی بچه های مراغه، غار نوردی 12 ساعته ی خوب و لذت بخشی رو در غاری بزرگ و پیچ در پیچ تجربه کردم که اگر راهنما نباشد حتمأ باید نخ کشی شود. از سخاوت برگزار کنندگان سومین همایش غارنوردی که چندی پیش در این غار برگزار شده بود که نگو و نپرس با سخاوت هر چه تمام، تمامی صفحه رول ها رو جمع کرده بودنو زورشون نرسیده بود رول ها رو از دل سنگ ها در بیارن، البته تا همین جاشم الحق باید نشان غار نوردان سخاوت مند رو بدونه احمال به اونا داد که بالاخره بعد از سه روز همایش، طبیعت به جبر خود رول هاشون رو در دل خود نگه داشته بود. از همایشی ها که بگذریم الطاف زیادی از این ایرانیان مدعی فرهنگ و ادب نصیب این غار شده است و دست و پنجه ی این قوم ادیب در استلاگمیت های شکسته، رنگ ها و نوشته ها روی دیوارها و یادگاری های حک شده در جای جای این غار کاملأ نمایان است. از مهمترین جاذبه های حواشی غار که می شه ازش نام برد دوغ های مراغه ست که الحق خوردن داره. و سرانجام لازم می دونم از آقایان جواد نظام دوست و بهنام پاک نیا صمیمانه تشکر کنم.
افراد گروه : بهنام پاک نیا و جمعی از بچه های مراغه ، علی محمد خوانساری
تاریخ اجرای برنامه : 1388.5.16
|