غار میرزا

موقعیت غار :استان کرمان ، رفسنجان ، روستای داوران

چگونگی دسترسی به غار :کرمان ، رفسنجان ، در 32 کیلومتری شمال شرقی رفسنجان روستای داوران ، بعد از روستا پلی در مسیر جاده ی اصلی دیده می شود که می بایست وارد جاده ی خاکی که در دست چپ در انتهای پل قرار دارد شد و در تمام دوراهی های پیش رو راه دست چپ را انتخاب کرد تا به روستای کوچکی که نزدیک ترین روستا به غار است برسیم، در سمت راست روستا دره ای است که می بایست وارد راه خاکی درون آن شد و می توان از چشمه ی آنجا آب مورد نیاز را تأمین کنیم، راه را که ادامه دهیم به پیچی که در پشت آن درخت چنار بزرگی قرار دارد میرسیم، اکنون غار در طرف راست ما در بالای کوه واقع شده است، دهانه ی غار تا به نزدیک آن نرسیم قابل روئیت نیست ولی نشانه ی محل آن از پایین کوه ودرون جاده این گونه است که اگر به بالای کوهی که در سمت راست قرار گرفته بنگریم در با لای کوه زیر دیواره ای بلند چند درخت قرار گرفته که همان محل دهانه ی غار است. جاده ی خاکی منتهی به غار را با ماشین سواری می توان پیمود البته وضع جاده تا چشمه ی آبی که بعد از روستا است بهتر است و ادامه ی مسیر تا محل صعود ده دقیقه پیاده روی است که با ماشین سواری نیز می توان مسیر را پیمود. از جاده با نیم ساعت کوه پیمایی در شیبی تند به دهانه ی غار می رسیم.

                               E : 56.16.489  

                               ارتفاع از سطح دریا : 2331

تجهیزات مورد نیاز جهت بازدید : هدلامپ ، کلاه ایمنی ، 55 متر طناب ، کارابین یا می لون 3 یا 4 عدد برای کارگاه ، لوازم فرود و صعود.

مدت لازم جهت بازدید از درون غار : 5 ساعت برای دو نفر

درجه ی سختی : متوسط  ، آشنایی با تکنیک های فرود و صعود، 50متر فرود و صعود معلق

وقت مناسب جهت بازدید : تمام فصول سال

ویژگی های غار میرزا : غاری است بکر ، زیبا و هیجان انگیز با فرودی معلق به طول 50 متر از سقف تالاری به ابعاد 40*10 متر که در سال 1387 شناسایی و به ثبت رسیده است. از دهانه ی غار وارد دهلیز باریکی شده که با کمی پیش روی در آن مسیر عریض تر شده و ریشه های درختان بر روی سقف نمایان می شود در این نقطه دو راه برای پیش روی موجود است، یکی، سوراخی کوچک در سمت راست و دیگری ادامه ی مسیر در روبرو که بر خلاف انتظار راه اصلی همان سوراخ کوچک سمت راستی است که ما را به چاه 50متری رهنمون می کند و مسیر دیگر که ادامه ی مسیر است ما را به محلی در بالای چاه 50متری می برد که نیاز مند فرودی 70 متری است و بعد از طی 20 متر به محلی میرسیم که اگر از مسیر دوم آمده بودیم نقطه ی آغاز فرود می بود. در سر چاه 50متری هم کارگاه طبیعی و هم مصنوعی موجود است، بدین نحو که سنگ بزرگی در بالای چاه است که می توان از آن به عنوان کارگاه استفاده کرد از طرفی در دیوار سمت راست سه رول کوبیده شده و صفحه رول ها بر روی آنها قرار گرفته که یک کارگاه مصنوعی مطمئن و آماده را شکل داده. با 50 متر فرود کاملأ معلق به کف تالاری به ابعاد 40*10متر میرسیم که سه راه را پیش روی ما می گذارد، راه سمت راست با شیبی تند به سمت پایین در تالار کوچکی که کف آن را خاک فرا گرفته به پایان می رسد. راه دوم روبه روی محل فرود است که باید از دیواره ی پیش رو با لا رفته تا به یک دوراهی برسیم، راه سمت راست از جداره ی باریکی رد شده و به تالار گنبدی شکل زیبایی می رسد که استلاگمیت های رنگی جالبی دارد، راه سمت چپ دهلیزهای باریکی است، که به راهروهایی با گچ بری های چشم نوازی می ماند که در نهایت به بن بست می رسد. راه سوم که همان مسیر اصلی غار است در سمت چپ قرار گرفته، از سمت چپ تالار اصلی به تالار دوم که تالار کوچکی است میرسیم و با عبور از دهلیزی باریک به تالار سوم، که باید از نقطه ای روبه روی محل ورود به بالای تالار صعود کرد و وارد آخرین دهلیز که منتهی به آخرین و زیبا ترین تالار غار می شود شد. اینجا پر است از استلاگمیت ها و استلاگتید های دست نخورده و سالمی که فعلأ از آسیب انسان مصون مانده اند. غار میرزا غاری غنی، بکر و سالمی است که اشکال زیبایی را که از یک غار می طلبیم بدونه نارحتی از آسیب دیدگی آنها توسط انسان می توان در آن به مشاهده نشست.

نحوه ی انجام برنامه : عازم کرمان شدم و پنج شنبه به همراه جمعی از بچه های شیراز و با راهنمایی ایمان عاشری به سمت غار روان شدیم و با توقف ماشین و بیدار شدن دوستان راننده را در کنار چشمه به انتظار نهادیم و پس از صرف صبحانه راهی غار شدیم. از برکت آرامش شیرازیا و حاکم بودن جو گل و بلبل بر افعالشون بر نامه ی 6 ساعته را تو 12 ساعت به انجام رسوندیم و در همین راستا است که این دوستان ما به راحتی یک برنامه ی سه ساعته را در نه ساعت کار مداوم! علمی! فنی! سریع! و با اخلاقی خوش و روحیه ای شاد در محیطی گرم و صمیمی به انجام می رسونن که بی نظیر است. البته سه چهار ساعت آخر برنامه را با ایمان در کنار چشمه زیر سایه ی درختی به انتظار دوستان که همچنان مشغول کار فنی در غار بودن! نشسته بودیم و گره های مختلف را تمرین می کردیم که بسیار مفید بود. از زیبایی های این غار، دست نخوردگی وسالم ماندن داخل غار است و هنوز ایرانیان مدعی فرهنگ و ادب استلاگمیت های آنجا را نشکسته اند و در این یک سالی که از شناسایی این غار می گذرد فرصت به رخ کشیدن فرهنگ خود را به جهانیان نداشته اند. در این غار از فلش های رنگی و یادگاری بر روی دیوارها که اولی توسط بی خردانی که هنوز استفاده از نخ را نمی دانند و زیبایی را نمی فهمند و دومی توسط سر خوردگانی که عقده ی حقارت دارند ایجاد می شود، خبری نیست.

افراد گروه : ایمان عاشری ، فرشید روزی طلب و تنی چند از بچه های شیراز ، علی محمد خوانساری